Cukrzyca jest obecnie uważana za jedno z największych zagrożeń dla zdrowia publicznego na świecie — mimo stale wzrastającej świadomości społecznej na temat choroby i działań profilaktycznych, liczba zachorowań cały czas rośnie, co więcej chorują już również dzieci. Jak wynika z najnowszych danych, całkowita liczba osób chorujących na cukrzycę na świecie zwiększyła się ponad 3,5-krotnie w ciągu ostatnich 35 lat, a z prognoz Światowej Organizacji Zdrowia wynika, że do 2030 roku cukrzyca będzie siódmą z kolei najczęstszą przyczyną śmierci.

Definicja

Diabetes mellitus to zespół chorób metabolicznych, które charakteryzują się hiperglikemią, czyli podwyższonym poziomem glukozy we krwi. Przyczyną tego jest zaburzone wydzielanie lub działanie insuliny – hormonu produkowanego przez trzustkę. Utrzymująca się hiperglikemia może w efekcie doprowadzić do uszkodzeń, zaburzeń w funkcjonowaniu lub niewydolności różnych narządów. Szczególnie narażone na skutki przewlekłego podwyższonego poziomu glukozy we krwi są oczy, nerki, serca i naczynia krwionośne.
Mimo coraz większej wiedzy na temat choroby i szeroko zakrojonych akcji edukacyjnych, trudno ją jednoznacznie zdiagnozować ze względu na niecharakterystyczne objawy. Symptomy cukrzycy można pomylić, na przykład ze zwykłym zmęczeniem. Jednak jak najszybsze rozpoznanie jest kluczowe — zwłaszcza w przypadku 1. i 2. typu cukrzycy, czyli tzw. insulinozależnej, która wymaga stałego monitorowania glikemii i dostarczania insuliny.

Objawy

Symptomy, które mogą wskazywać na cukrzycę to:

  • ogólne osłabienie organizmu,
  • spadek masy ciała połączony ze zwiększonym apetytem,
  • wzmożone pragnienie,
  • częste oddawanie moczu (wielomocz),
  • zamazane lub podwójne widzenie,
  • świąd skóry,
  • nieprzyjemny zapach acetonu z ust,
  • pojawienie się stanów zapalnych narządów moczowo-płciowych,
  • cukier w moczu.

Na cukrzycę mogą również wskazywać tzw. czynniki ryzyka, do których zalicza się:

  • przypadki cukrzycy w rodzinie,
  • nadwaga (BMI ≥25 kg/m2 i/lub obwód w talii >80 cm u kobiet, lub >94 cm u mężczyzn),
  • nadciśnienie tętnicze,
  • choroby układu sercowo-naczyniowego,
  • brak aktywności fizycznej.

W przypadku wystąpienia tego typu objawów i czynników ryzyka należy wykonać pomiar cukru we krwi; następnie – jeśli to konieczne – iść do poradni diabetologicznej.

cukrzyca

Życie z cukrzycą: co dalej?

Codzienność z cukrzycą to przede wszystkim samokontrola i stałe monitorowanie glikemii. Obecnie proces ten jest znacznie łatwiejszy dzięki akcesoriom dedykowanym diabetykom. Najważniejszym z nich jest aparat do mierzenia poziomu cukru we krwi, czyli glukometr.
Oprócz glukometru, do pomiaru glikemii potrzebne są również nakłuwacz i paski. Nakłuwacz służy do pobrania próbki krwi z palca, którą trzeba następnie umieścić na pasku testowym. Kolejnym krokiem jest włożenie paska do urządzenia.
Glukoza zawarta w pobranej krwi reaguje z enzymem glukozy (oksydazą glukozową) zawartym w teście paskowym, generując elektrony, czyli wytwarzając odpowiednią do stężenia glukozy ilość prądu. Pomiar jest następnie wyświetlany na glukometrze.
Dawka insuliny, którą powinien przyjąć chory, jest ściśle związana z wartością pomiaru. Insulinę dostarcza się do organizmu za pomocą penów, umożliwiających podskórne podawanie insuliny. Do iniekcji stosowane są strzykawki insulinowe wyposażone w specjalne igły.
Oprócz monitorowania poziomu cukru we krwi, równie istotne są takie aspekty, jak odpowiednia, lekkostrawna dieta i aktywność fizyczna. Ogromne znaczenie mają także systematyczne kontrole w poradni diabetologicznej i poszerzenie wiedzy na temat choroby.

0 / 5. 0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *